straatpoëzie

een prof met ’n invloedrijke broer kan zeker twintig jaar

sjoemelen, schijndiploma’s afleveren,… zonder gevaar

dan pas (eventueel) sanctioneren ze hem

maar over een dissidente stem

hebben rectoren onmiddellijk een conclusie klaar

hoeveel geliefden zouden ’s avonds voor het slapengaan

niet hebben gezegd: let op wat je zegt, denk aan je baan

zo wordt subtiel het vrije woord

door rectoren in slaapkamers vermoord

zelfcensuur, een aanfluiting van het academisch bestaan

wie de deontologie niet volgt, sturen ze uit de laan

diens academische carrière is onherroepelijk gedaan

maar waarom zegt dezelfde code niet

hetzelfde over wie meningsuiting verbiedt

moeten we dan eigenlijk de rector niet ontslaan?